Tag: Kryminalistyka

22 lipca 1991 roku ulicami Milwaukee uciekał mężczyzna z kajdanką zwisającą z nadgarstka. Policjanci, którzy postanowili mu pomóc, trafili do mieszkania Jeffreya Dahmera. Znaleźli tam ludzką głowę w lodówce, kolejne szczątki w zamrażarce i ślady zbrodni, których było znacznie więcej. Ta historia opowiada nie tylko o seryjnym mordercy, ale przede wszystkim o człowieku, który zdołał uciec, oraz o wcześniejszej szansie na powstrzymanie zabójcy

Ponad 12 tysięcy specjalnych telefonów, miliony przechwyconych wiadomości i około 1200 zatrzymań. Przez niemal trzy lata międzynarodowe grupy przestępcze korzystały z komunikatora ANOM, nie wiedząc, że kontroluje go FBI. Jak amerykańskim i australijskim służbom udało się sprzedać przestępcom narzędzie do ich własnej inwigilacji?

Netflix powrócił z czwartą odsłoną antologii „Potwór”. Tym razem bohaterką jest Lizzie Borden, oskarżona o brutalne zabójstwo ojca i macochy w 1892 roku. Serial pokazuje zbrodnię i jej motywy, ale prawdziwy proces zakończył się uniewinnieniem. Sprawdzamy, co wydarzyło się naprawdę, i przyglądamy się nowej produkcji.

Christa Pike przeżyła egzekucję, która miała zakończyć jej życie. Tymczasem amerykańskie władze zapowiedziały transmisję na żywo rozstrzelania Nidala Hasana, sprawcy masakry w Fort Hood. Dwie różne historie przywracają pytanie nie tylko o sens kary śmierci, ale też o granice publicznego pokazywania państwowej przemocy. Czy egzekucja oglądana przez miliony ludzi jest lekcją sprawiedliwości, czy spektaklem?

Mężczyzna skazany na 20 lat więzienia za zgwałcenie dziewięciomiesięcznej dziewczynki twierdzi, że po zatrzymaniu sam padł ofiarą przemocy seksualnej ze strony policjantów. Dwóch funkcjonariuszy usłyszało zarzuty. Sprawa wywołuje pytanie, które nie ma wygodnej odpowiedzi: czy wobec człowieka, który dopuścił się potwornej zbrodni, państwo może pozwolić swoim funkcjonariuszom na zemstę?

„Teksańska masakra piłą mechaniczną” przez dekady obrosła przekonaniem, że pokazuje prawdziwą zbrodnię. W rzeczywistości Leatherface, jego rodzina i tytułowa masakra są fikcją. Za filmem kryje się jednak prawdziwa sprawa Eda Geina - oraz kilka innych inspiracji, które kino złożyło w jeden wyjątkowo skuteczny koszmar.

Ciało niemal znika w ogniu, lecz pokój nie staje w płomieniach. Zwolennicy SHC widzą w tym dowód samozapłonu, kryminalistycy - ślad powolnego spalania podtrzymywanego przez tłuszcz. Efekt knota wyjaśnia wiele, ale nie każdą lukę pozostawioną na pogorzelisku.

Czworo nastolatków przyjechało nad jezioro Bodom, żeby rozpocząć lato z dala od miasta. Rankiem troje z nich nie żyło, a jedyny ocalały nie pamiętał ataku. Po dziesięcioleciach nowe badania doprowadziły go przed sąd, ale nie przyniosły odpowiedzi na najważniejsze pytanie.

Składanie ludzi w ofierze wydaje się praktyką należącą do ruin dawnych imperiów. Sprawdzamy, czy przetrwało do współczesności, dlaczego określenie „niektóre kultury” bywa mylące oraz co naprawdę potwierdzają policja, sądy, naukowcy i organizacje praw człowieka.

Pamięć wydaje się prywatnym archiwum, ale nauka od dekad pokazuje coś mniej wygodnego: wspomnienia mogą się zmieniać, dopowiadać i mieszać ze źródłami, których nie rozpoznajemy. Ten tekst wyjaśnia, jak powstają fałszywe wspomnienia, dlaczego spór nie dotyczy już samego ich istnienia, lecz mechanizmów i skali, oraz czemu w prawie, terapii i życiu codziennym nie wystarcza pytanie: „czy ktoś jest pewny?”.

Dla osób, które nie śledzą polskiego true crime od lat, to przede wszystkim historia jednej z najgłośniejszych zbrodni końca lat 90.: strzały w butiku przy Nowym Świecie, śmierć Daniela Jaźwińskiego i kobieta skazana za morderstwo, która do dziś twierdzi, że jest niewinna. Nowa książka Olgi i Łukasza Herringów przywraca tę sprawę do obiegu nie jako gotową odpowiedź, lecz jako pytanie o to, czy wyrok naprawdę zamknął temat. Sprawdzamy chronologię, punkty sporne i to, co w tej historii nadal się nie składa.

Wąska ulica, gazowe światło, tłum reporterów i policja zasypana setkami tropów. Tak rodziła się nie tylko seria morderstw w Whitechapel, ale też jeden z najsilniejszych mitów nowoczesnej historii kryminalnej. Pytanie nie brzmi dziś tylko „kim był Kuba Rozpruwacz?”, ale też: które elementy tej opowieści są faktem, a które zostały dopisane przez prasę, późniejszych autorów i naszą własną potrzebę domknięcia zagadki.