To co widać, to dopiero początek.

Ciało niemal znika w ogniu, lecz pokój nie staje w płomieniach. Zwolennicy SHC widzą w tym dowód samozapłonu, kryminalistycy - ślad powolnego spalania podtrzymywanego przez tłuszcz. Efekt knota wyjaśnia wiele, ale nie każdą lukę pozostawioną na pogorzelisku.

Ryby, żaby i inne zwierzęta mają czasem spadać z nieba razem z deszczem. Trąby wodne dostarczają wiarygodnego wyjaśnienia, ale najważniejszego momentu niemal nikt nie widział. Pod jedną sensacyjną nazwą mogą kryć się różne mechanizmy, pomyłki i prawdziwe anomalie pogodowe.

Turritopsis dohrnii potrafi przekształcić dojrzałą meduzę w młodsze stadium rozwojowe i rozpocząć swój cykl ponownie. Nie oznacza to jednak, że jest niezniszczalna. Jej niezwykła zdolność odsłania granicę między odmłodzeniem, regeneracją i medialnym mitem o biologicznej nieśmiertelności.

Żelazny pręt przebił czaszkę Phineasa Gage’a, a on przeżył i zachował podstawowe zdolności intelektualne. Jego otoczenie twierdziło jednak, że stał się innym człowiekiem. Dziś wiemy, że prawdziwa historia jest bardziej złożona niż legenda o osobowości zniszczonej jednym uderzeniem.

Czworo nastolatków przyjechało nad jezioro Bodom, żeby rozpocząć lato z dala od miasta. Rankiem troje z nich nie żyło, a jedyny ocalały nie pamiętał ataku. Po dziesięcioleciach nowe badania doprowadziły go przed sąd, ale nie przyniosły odpowiedzi na najważniejsze pytanie.

Mają dwanaście pentagonalnych ścian, otwory różnej wielkości i około 1700 lat. Archeolodzy znają już ponad sto rzymskich dwunastościanów, ale wciąż nie potrafią bezspornie wyjaśnić ich zastosowania. Sprawdzamy, które hipotezy odpadają i dlaczego najnowszy trop prowadzi od warsztatu rzemieślnika ku antycznej wizji kosmosu.

Ogólna teoria względności opisuje przestrzeń i czas jako dynamiczną geometrię. Mechanika kwantowa buduje obraz świata z pól, prawdopodobieństw i superpozycji. Obie teorie działają znakomicie, dopóki nie próbujemy użyć ich jednocześnie do opisania czarnej dziury albo początku Wszechświata.

Syndrom Cotarda sprawia, że żyjący człowiek może być niewzruszenie przekonany o własnej śmierci, nieistnieniu albo utracie narządów. Sprawdzamy, jak mózg buduje poczucie „ja”, dlaczego czasem je unieważnia i czemu ten niezwykły paradoks jest realnym zagrożeniem dla zdrowia.

Pod niewielkim miastem w Kapadocji ciągnie się system komór, studni i korytarzy wykutych głęboko w skale. Sprawdzamy, kto mógł rozpocząć budowę Derinkuyu, jak działała jego podziemna infrastruktura i dlaczego część najsłynniejszych historii o tym miejscu jest mniej pewna, niż sugerują internetowe legendy.

ADHD jest realnym zaburzeniem neurorozwojowym, ale jego diagnozowanie bywa trudniejsze, niż sugerują internetowe skróty. Coraz częściej mówi się o ryzyku naddiagnozowania: sytuacjach, w których część objawów interpretuje się zbyt szybko, bez sprawdzenia innych możliwych przyczyn. Problem polega na tym, że pochopna etykieta może równie mocno zaszkodzić jak brak rozpoznania.

Stonehenge nie jest wyłącznie kręgiem ustawionych kamieni. Jego geometria prowadzi ku Słońcu podczas przesileń, ale najstarsza faza monumentu była również miejscem pochówków kremacyjnych. Sprawdzamy, czy astronomia i kult zmarłych były konkurencyjnymi wyjaśnieniami, czy dwiema częściami tego samego rytuału.

Przez dziesiątki milionów lat zapis kopalny zdawał się milczeć, aż w 1938 roku z oceanu wyłowiono rybę należącą do linii znanej od ponad 400 milionów lat. Sprawdzamy, co naprawdę oznacza słynny „powrót z wymarcia”, dlaczego określenie „żywa skamieniałość” jest tylko częściowo trafne i czego latimeria uczy nas o lukach w naszej wiedzy.