The World. Dom, który podróżuje

Możesz zapłacić 15 milionów dolarów za mieszkanie, urządzić je według własnego gustu, zatrudnić kucharza i codziennie podziwiać ocean z prywatnego balkonu. Jest tylko jeden szczegół: nie możesz sam zdecydować, dokąd popłynie twój dom. O trasie głosują również sąsiedzi.

Tak wygląda życie na The World - niezwykłym statku, który bardziej przypomina ekskluzywny apartamentowiec niż tradycyjny wycieczkowiec. Jego mieszkańcy nie kupują biletów na tygodniowy rejs. Kupują nieruchomości, do których mogą wracać przez lata. A przy okazji stają się współwłaścicielami jednostki przemierzającej oceany.

W tym świecie adres zamieszkania nie oznacza jednego miejsca na mapie. Dzisiaj za oknem może być wybrzeże Australii, innym razem port w Japonii, a później lodowce Antarktydy. Wszystko bez konieczności pakowania walizek przy każdej zmianie kraju.

165 mieszkań na środku oceanu

The World rozpoczął rejsy w 2002 roku. Ma około 196 metrów długości i 12 pokładów. Znajduje się na nim 165 prywatnych rezydencji - od niewielkich studiów po trzypokojowe apartamenty, z których największe mają około 301 metrów kwadratowych.

To nie są jednak standardowe kabiny pasażerskie. Właściciele mogą personalizować wnętrza, wybierać wyposażenie, gromadzić dzieła sztuki i urządzać przestrzeń zgodnie ze swoimi upodobaniami. Tak jak w mieszkaniu na lądzie.

Niektóre apartamenty przypominają luksusowe mieszkania w największych światowych metropoliach. Mają przestronne salony, eleganckie sypialnie, kuchnie oraz tarasy z widokiem na morze. Różnica jest taka, że ten sam widok nigdy nie pozostaje na stałe.

Na statku przebywa przeciętnie około 150-200 mieszkańców i gości. Obsługuje ich mniej więcej 300 członków załogi. Oznacza to, że personelu może być znacznie więcej niż samych osób korzystających z apartamentów.

Właściciele tworzą społeczność około 150 rodzin z różnych państw. To jeden z powodów, dla których The World bywa określany mianem pływającego miasta. W rzeczywistości jest jednak przede wszystkim prywatną, luksusową wspólnotą mieszkaniową.

15 milionów dolarów. A potem kolejne rachunki

Według materiałów opublikowanych przez operatora statku w sierpniu 2026 roku ceny rezydencji wynoszą od około 3,5 do 15 milionów dolarów. Najdroższe oznaczają więc wydatek odpowiadający kilkudziesięciu milionom złotych.

Co ciekawe, pierwotna pula mieszkań została już dawno sprzedana. Nowi właściciele kupują przede wszystkim apartamenty pojawiające się na rynku wtórnym. Dostępna jest również ograniczona możliwość nabycia 50-procentowego udziału w wybranej rezydencji.

Ale zakup to dopiero początek wydatków.

Właściciele ponoszą coroczne opłaty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem jednostki. Ich wysokość zależy między innymi od powierzchni mieszkania. W reportażu magazynu „Travel + Leisure” z maja 2026 roku pojawia się kwota około 600 tysięcy dolarów rocznie. To dziennikarski punkt odniesienia, a nie oficjalna stawka obowiązująca każdy apartament.

Za tymi kosztami stoją załoga, paliwo, konserwacja statku, utrzymanie wspólnych przestrzeni i infrastruktura, której zwykły budynek mieszkalny nie potrzebuje.

Sam odpowiednio wysoki stan konta również nie oznacza automatycznego dostępu. Potencjalni nabywcy przechodzą proces kwalifikacyjny. Operator przewiduje możliwość próbnego pobytu, ale udział w takim programie jest ograniczony i wymaga zaproszenia.

To ekskluzywność nie tylko finansowa, lecz także społeczna.

Zwyczajny dzień w niezwyczajnym miejscu

Jak wygląda poranek na takim statku?

Można przygotować śniadanie we własnym apartamencie, zamówić jedzenie do mieszkania albo pójść do kawiarni. Później wybrać siłownię, basen, zajęcia sportowe lub po prostu usiąść z książką i patrzeć na ocean.

The World ma cztery główne restauracje, dodatkowe kawiarnie i punkty gastronomiczne. Są tu również spa, centrum medyczne, biblioteka, galerie, sklepy, teatr, symulator golfa oraz kort tenisowy i do pickleballa. Można korzystać z usług prywatnego kucharza, fizjoterapeuty czy concierge.

Życie nie ogranicza się do konsumpcji luksusu. Na pokładzie odbywają się wykłady, wydarzenia kulturalne i spotkania z ekspertami. Organizowane są też wyprawy na ląd, w tym do miejsc, do których typowe wielkie wycieczkowce docierają rzadko.

Właśnie ten społeczny wymiar życia pojawia się regularnie w relacjach dziennikarzy odwiedzających statek. Mieszkańcy spotykają się na kolacjach, wspólnie odkrywają nowe miejsca i z czasem nawiązują znajomości wykraczające poza sam rejs.

Oczywiście obowiązują też zasady. Reportaż „The Week” opisuje między innymi ograniczenia dotyczące fotografowania innych mieszkańców bez zgody, prowadzenia głośnych rozmów telefonicznych w przestrzeniach wspólnych i odpowiedniego stroju.

W takim miejscu luksus oznacza również umiejętność życia w bliskim sąsiedztwie tych samych osób przez długi czas.

Sąsiedzi decydują, dokąd popłynie dom

Najbardziej niezwykłym elementem The World nie są baseny, restauracje ani ceny mieszkań.

Jest nim sposób zarządzania podróżą.

W 2003 roku mieszkańcy wykupili sam statek. Od tego czasu The World funkcjonuje jako jednostka należąca zbiorowo do właścicieli rezydencji. Mają oni wpływ na jej zarządzanie, inwestycje oraz planowanie tras.

Przyszłe kierunki podróży ustalane są z około trzyletnim wyprzedzeniem. Mieszkańcy zgłaszają preferencje, a plan powstaje we współpracy z kapitanami i zespołem zarządzającym. Następnie społeczność głosuje nad trasą.

Na 2026 rok zaplanowano odwiedzenie 90 miejsc w 20 krajach na sześciu kontynentach. Wśród kierunków znalazły się Antarktyda, Ameryka Południowa, Polinezja Francuska, Hawaje, Alaska oraz wschodnia Azja.

Co ważne, nie chodzi wyłącznie o krótkie postoje. Według operatora The World spędza średnio około trzech dni w odwiedzanym porcie. W skali całego harmonogramu statek spędza niemal dwa razy więcej dni w portach niż na morzu.

Mieszkańcy mają dzięki temu czas na poznawanie miast, wycieczki i dłuższe wyprawy.

Powstaje jednak interesujący paradoks: można kupić apartament za miliony dolarów i mieć wpływ na trasę całego statku, ale nie mieć swobody indywidualnego wyboru jego następnego przystanku.

To cena życia w społeczności, której wszyscy członkowie dzielą jeden środek transportu.

Czy naprawdę można mieszkać na morzu?

Na The World można pozostawać przez długie okresy, ale nie oznacza to, że każdy właściciel spędza tam cały rok.

Według informacji operatora przeciętny mieszkaniec korzysta ze swojej rezydencji przez około trzy-cztery miesiące rocznie. Wiele osób ma również domy na lądzie, życie rodzinne i zawodowe poza statkiem.

W tym sensie The World jest często bardziej drugim domem niż całkowitym zastępstwem stałego miejsca zamieszkania.

Istnieją również ograniczenia, których nie usuną nawet największe pieniądze. Dostępność portów zależy od pogody, procedur i warunków żeglugi. Sam statek wymaga okresowych remontów, konserwacji oraz kosztownego utrzymania.

Osobną kwestią jest środowisko. The World korzysta z niskosiarkowego paliwa żeglugowego, a operator opisuje inwestycje ograniczające zużycie energii i wpływ jednostki na otoczenie. Nie oznacza to jednak podróżowania bez emisji. Utrzymanie tak dużego statku oraz jego wieloletnie przemieszczanie się po oceanach nadal wymagają znacznych zasobów.

Także relacje międzyludzkie mogą wyglądać inaczej niż w mieście. Gdy na statku mieszka ograniczona liczba osób, społeczność jest znacznie bardziej zamknięta. Sąsiedzi regularnie spotykają się w tych samych przestrzeniach, a życie prywatne i towarzyskie toczy się w obrębie jednej jednostki.

Jedni mogą traktować to jako zaletę. Dla innych brak możliwości swobodnego oddalenia się od własnego środowiska społecznego mógłby być ograniczeniem.

The World sprzedaje coś więcej niż luksusową nieruchomość: możliwość zachowania własnego domu podczas podróżowania po świecie. W zamian jego właściciele akceptują koszty i zasady wspólnego życia na morzu.

Właśnie w tym tkwi największa osobliwość tego pomysłu. Tradycyjny dom kupujemy między innymi po to, by mieć własne, stałe miejsce na świecie. Tutaj wydajemy fortunę, aby to miejsce mogło się nieustannie przemieszczać.

The World pokazuje, że nawet najbardziej luksusowe mieszkanie nie musi mieć jednego widoku za oknem. Może za to mieć tych samych sąsiadów przez tysiące kilometrów.

Pytanie brzmi: czy dom, który nigdy nie pozostaje w jednym miejscu, daje większą wolność, czy tylko zupełnie inny rodzaj przywiązania?